← ბლოგი

როგორ დაწეროთ ხსოვნის სიმღერა საკუთარი მოგონების ხმით

DedicatieMuzicala ·

გამოგონილი ზრდასრული ქალი კრემისფერ სამუშაო პერანგში ქვის მშვიდ ეზოში თიხის ქოთანში ჩარგულ ფორთოხლისფერ ყვავილებს უბრალო მწვანე სარწყავით რწყავს, დილის რბილ შუქზე.

ხსოვნის სიმღერაში შეგიძლიათ პირველ პირში მოყვეთ, რას იხსენებთ, ან გარდაცვლილ ადამიანს მიმართოთ იმით, რაც ოდესღაც ერთად განიცადეთ. ორივე შემთხვევაში თქვენი ხმა მთხრობლის ხმაა და არ გჭირდებათ მის სახელით ახალი სიტყვების, სურვილების ან დაპირებების გამოგონება.

აირჩიეთ, ვინ ჰყვება ამ მოგონებას

წარმოიდგინეთ, რომ ზრდასრულ მარიკას ბაბუა არჩილმა ქოთნის ყვავილების მოთმინებით მორწყვა ასწავლა. ახლა მარიკა საკუთარ ეზოში ფორთოხლისფერ ყვავილებს რწყავს. ერთი და იმავე მოგონების მოყოლა რამდენიმე გულწრფელი გზით შეიძლება.

პირველი ვარიანტი: „მახსოვს, როგორ მასწავლე, ფორთოხლისფერი ყვავილებისთვის წყალი ნელა დამესხა.“ აქ მარიკა საკუთარ მოგონებას გვიზიარებს და მკაფიოდ ჩანს, ვინ ყვება ამბავს.

მეორე ვარიანტი: „ერთხელ მასწავლე, როგორ უნდა მომევლო ყვავილებისთვის; ახლა, როცა მათ ვრწყავ, ისევ მახსენდება შენი მოთმინება.“ ეს პირდაპირი მიმართვაა, მაგრამ ამბავს მაინც ცოცხალი შვილიშვილი ჰყვება.

მესამე ვარიანტი — „ახლა გიყურებ და მინდა, ძლიერი იყო“ — არჩილის ახალ გზავნილად ჟღერს. თუ ასეთი სტრიქონი სინამდვილეში არასოდეს უთქვამს, ნუ მიაწერთ მას გარდაცვლილ ადამიანს. შეგიძლიათ დაწეროთ: „ყვავილებს ვრწყავ და შენს მოთმინებას ვიხსენებ.“ ახლა მოქმედებაც და მოგონებაც მარიკას ეკუთვნის.

მიმართვა არ ნიშნავს გარდაცვლილის სახელით საუბარს

გარდაცვლილ ადამიანს „შენ“-ით მიმართავთ თუ არა, ეს მთხრობლის არჩევანია და არა მისი ხმის იმიტაცია. დაწერეთ ის, რაც თავად გახსოვთ ან დღეს აკეთებთ: „შენ მასწავლე“, „მე მახსოვს“, „ახლა ყვავილებს მე ვრწყავ“.

თუ ტექსტში თითქოს დიალოგის წარმოდგენა გსურთ, მკითხველისთვის ნათელი გახადეთ, რომ ეს თქვენი წარმოსახვითი მხატვრული ხერხია და არა გადამოწმებული სიტყვები. ამ მაგალითში მარიკა მოგონებას ირჩევს: იგი არ ამტკიცებს, რას ფიქრობს ან რას ეტყოდა ახლა არჩილი.

გადააკეთეთ გამოგონილი გზავნილი საკუთარ მოგონებად

დრაფტში შეიძლება გაჩნდეს ფრაზა: „ახლაც გხედავ და მინდა, ძლიერი იყო.“ ეს ახალი გზავნილია, რომელსაც მარიკა არჩილს ვერ მიაწერს, რადგან არ იცის, რას ეტყოდა იგი ახლა.

შეცვალეთ ფრაზა იმით, რაც ნამდვილად მარიკას ეკუთვნის: „ყვავილებს ვრწყავ და შენს მოთმინებას ვიხსენებ.“ აქ არის დღევანდელი მოქმედება და პირადი მოგონება, მაგრამ არ არის გამოგონილი დაპირება ან გარდაცვლილის სახელით ნათქვამი სიტყვა.

სრული მაგალითი: მარიკას ათსტრიქონიანი სიმღერა

ქვემოთ მოცემული ტექსტი სრულად გამოგონილია და მარიკას, ცოცხალი მთხრობლის, ხედვითაა დაწერილი. პირდაპირი მიმართვაც მხოლოდ მის მოგონებას ეყრდნობა; ბაბუისთვის ახალი სიტყვები ან დაპირებები არ არის მიწერილი.

მოკლე დავალება რეჟიმისთვის „მოგონება“

მოკლე დავალება რეალური „მოგონება“ ველებისთვის: „ვისზეა ეს მოგონება? — არჩილზე, მარიკას გარდაცვლილ ბაბუაზე. გვიამბეთ თქვენი მოგონება — მარიკა უკვე ზრდასრული იყო, როცა არჩილმა ქოთნის ყვავილების მოთმინებით მორწყვა ასწავლა; ახლა მარიკა ქვის ეზოში მწვანე სარწყავით თიხის ქოთანში ჩარგულ ფორთოხლისფერ ყვავილებს რწყავს. მოყევით ცოცხალი მთხრობლის, მარიკას მოგონებით და არჩილს ნუ მიაწერთ ახალ სიტყვებს ან დაპირებებს.“ სურვილისამებრ, ველში „ვინ ჰყვება ამ მოგონებას? (არასავალდებულო)“ ჩაწერეთ „მარიკა“.

DedicatieMuzicala-ში აირჩიეთ რეჟიმი „მოგონება“ და, თუ შესაფერისია, ტიპი „საყვარელი ადამიანი / ვინმე, ვინც გარდაიცვალა“. შეგიძლიათ შეავსოთ „ვინ ჰყვება ამ მოგონებას? (არასავალდებულო)“, „ვისზეა ეს მოგონება? *“ და „გვიამბეთ თქვენი მოგონება *“. ვოკალისტის სქესი სურვილისამებრ მითითებული სასიმღერო არჩევანია და არა მთხრობლის ვინაობა ან გარდაცვლილის ხმის აღდგენა.

შექმნამდე წაიკითხეთ ტექსტი მთლიანად და გადაამოწმეთ, რომ თითოეული ნათქვამი მთხრობელს ეკუთვნის ან მის ნამდვილ მოგონებას აღწერს. რუმინულ, ინგლისურ და ფრანგულ ენებზე მოსასმენი მაგალითები გამოგონილი ამბის დამოუკიდებელი ორიგინალური შესრულებებია; ისინი არ ბაძავენ გარდაცვლილის ხმას და არ წარმოადგენს ერთი და იმავე სიმღერის ხმის ან პერსპექტივის შედარებას.

გამოგონილი მაგალითი

გამოგონილი მაგალითი: ყვავილებისთვის წყლის დასხმა

მარიკა უკვე ზრდასრული იყო, როცა ბაბუა არჩილმა ქოთნის ყვავილების მოვლა ასწავლა. ის არ ჩქარობდა: ჯერ მიწას ამოწმებდა, შემდეგ წყალს ნელა ასხამდა და მარიკასაც მოთმინებას ურჩევდა. არჩილი გარდაიცვალა. ახლა მარიკა ქვის ეზოში, თიხის ქოთანში ჩარგულ ფორთოხლისფერ ყვავილებს მწვანე სარწყავით რწყავს. ამ პატარა, ნაცნობ მოქმედებაში მას ბაბუისგან ნასწავლი სიფრთხილე ახსენდება. მარიკა სიმღერას საკუთარი მოგონებით ჰყვება; ტექსტი არ ამტკიცებს, რას ეტყოდა ან რას დაჰპირდებოდა არჩილი დღეს.

ქვის ეზოში დილა ნელა თენდება თიხის ქოთანში ფორთოხლისფერი ყვავილია მწვანე სარწყავს ორივე ხელით ვიჭერ და წყალს მიწას ფრთხილად ვასხამ მახსოვს, როგორ მასწავლე მოთმინება ერთი წვეთი, მერე კიდევ ერთი ახლა ამ ყვავილებს მე ვუვლი შენი ნასწავლი სიფრთხილე მომყვება ეზოში დილის შუქი ჩერდება და შენი გაკვეთილი ჩემში ცოცხლობს

ხშირად დასმული კითხვები

შეიძლება გარდაცვლილ ადამიანს „შენ“-ით მივმართო?

დიახ. შეგიძლიათ მიმართოთ იმ მოგონებით, რომელიც თქვენ გაგიზიარებიათ, მაგალითად: „ერთხელ მასწავლე მოთმინება.“ ასეთი მიმართვა თავისთავად არ ნიშნავს, რომ გარდაცვლილის სახელით საუბრობთ.

როგორ შევცვალო ფრაზა, რომელიც ახალ გზავნილად ჟღერს?

მოაშორეთ გარდაცვლილს მიწერილი ახალი სურვილი ან დაპირება და დაწერეთ თქვენი მოქმედება ან მოგონება. მაგალითად, „ახლაც გხედავ“ შეცვალეთ ფრაზით „ყვავილებს ვრწყავ და შენს მოთმინებას ვიხსენებ“.

ვოკალისტის სქესის არჩევა გარდაცვლილის ხმას აღადგენს?

არა. ეს მხოლოდ სასიმღერო ხმის არჩევანია და არ განსაზღვრავს მთხრობელს ან გარდაცვლილის ხმას. სიმღერის პირველ პირში მოყოლა და ვოკალისტის არჩევა სხვადასხვა გადაწყვეტილებაა.