என் நினைவுக் குரலில் அஞ்சலிப் பாடல் எழுதுவது எப்படி
DedicatieMuzicala ·

அஞ்சலிப் பாடலில் “நான்” என்பது நினைவுகூரும் நீங்கள்; மறைந்தவர் புதிதாகப் பேசுவது போல எழுத வேண்டியதில்லை. உங்கள் அனுபவத்தைச் சொல்லலாம் அல்லது அவரை நேரடியாக “நீங்கள்” என்று அழைக்கலாம்—இரண்டும் உங்கள் நினைவுக் குரலாகவே இருக்க முடியும்.
முதலில் யார் பேசுகிறார்கள் என்பதைத் தேர்ந்தெடுங்கள்
முதல் நபர் நினைவாக எழுதும்போது, நீங்கள் இப்போது காண்பது அல்லது நினைவுகூர்வது மையமாக இருக்கும்: “நான் பூக்களுக்கு நீர் ஊற்றுகிறேன்; நீங்கள் கற்றுத் தந்த பொறுமை நினைவுக்கு வருகிறது.” இதனால் பாடல் உங்கள் பார்வையில் நிலைத்து, மறைந்தவரின் புதிய எண்ணம் அல்லது வாக்குறுதியை உருவாக்காது.
அவரை நேரடியாக அழைத்தும் எழுதலாம்: “தாத்தா, நீர் ஊற்றும் முறையை மெதுவாகக் கற்றுத் தந்தீர்கள்.” இங்கும் பாடலைச் சொல்வது நீங்கள் தான்; “நீங்கள்” என்பது நினைவில் இருக்கும் ஒருவரை நோக்கிய அழைப்பு. இதை அவருடைய புதிய செய்தியாகக் காட்டத் தேவையில்லை.
ஒரே தோட்ட நினைவுக்கு மூன்று தொடக்கங்கள்
கற்பனையான மாலினி, வயது வந்த பிறகும் தாத்தா அருளப்பனிடமிருந்து பொறுமையாகச் செடிகளுக்கு நீர் ஊற்றக் கற்றுக்கொண்டார். அதே நினைவைக் கொண்டு இந்த மூன்று தொடக்கங்களையும் பாருங்கள்: “செம்மஞ்சள் பூக்களுக்கு இன்று நீர் ஊற்றும்போது, நீங்கள் கற்றுத் தந்த பொறுமை நினைவுக்கு வருகிறது.” இது மாலினியின் இன்றைய நினைவிலிருந்து தொடங்குகிறது.
“தாத்தா, நீர்ப்பாய்ச்சுக் குடுவையை மெதுவாகப் பிடிக்கக் கற்றுத் தந்தீர்கள்; அந்தப் பாடம் இன்னும் என்னுடன் இருக்கிறது.” இது அவரை நேரடியாக அழைக்கிறது, ஆனால் பேசுவது மாலினிதான். “நான் உன்னைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்; நீ தைரியமாக இருக்க வேண்டும்” என்பது மறைந்தவர் இப்போது சொல்வது போலத் தோன்றும். அது உறுதிப்படுத்தப்பட்ட நினைவல்ல; இந்தப் பயிற்சியில் அதைத் தவிர்க்கிறோம்.
புதிய செய்தியை உங்கள் நினைவுச் செயலாக மாற்றுங்கள்
வரைவில் “நான் உன்னைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்; நீ தைரியமாக இருக்க வேண்டும்” என்று இருந்தால், அதை யார் சொல்வது, அது உண்மையில் பதிவு செய்யப்பட்டதா என்று கேளுங்கள். அப்படியொரு உறுதிப்படுத்தப்பட்ட வார்த்தை இல்லையெனில், மறைந்தவருக்கு புதிய குரல் அல்லது விருப்பம் கொடுக்க வேண்டாம்.
அதற்குப் பதிலாக எழுதுங்கள்: “இன்று செம்மஞ்சள் பூக்களுக்கு நீர் ஊற்றுகிறேன்; நீங்கள் கற்றுத் தந்த பொறுமை நினைவுக்கு வருகிறது.” இப்போது வரி மாலினி செய்கிற செயலைவும் அவளுடைய நினைவையும் சொல்கிறது. “நீங்கள் என்னை மன்னிக்கிறீர்கள்” அல்லது “எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்று உறுதியளிக்கிறீர்கள்” போன்ற புதிய உணர்வுகள், மன்னிப்பு அல்லது வாக்குறுதிகளை அவருக்குச் சேர்க்கவில்லை.
மாலினியின் நினைவுக் குரலில் ஒரு முழுப் பாடல்
கீழே உள்ள பத்து வரிகளும் இந்தக் கற்பனைச் சம்பவத்துக்காகப் புதிதாக எழுதப்பட்டவை. பேத்தி தாத்தாவை நேரடியாக அழைக்கிறாள்; அதே நேரத்தில் அவள் நினைவுகூரும் குரலிலேயே பாடல் தொடர்கிறது. இவை பழைய பதிவிலிருந்து எடுத்த மேற்கோள்கள் அல்ல, நிஜக் குடும்ப வரலாறும் அல்ல.
நினைவு முறைக்கான சுருக்கமான குறிப்பும் சரிபார்ப்பும்
தொடங்கும்போது “நினைவு” முறையைத் தேர்ந்தெடுக்கவும். “இந்த நினைவு யாரைப் பற்றியது?” பகுதியில் “தாத்தா அருளப்பன்” என்று எழுதுங்கள். விருப்பத்தேர்வான “இந்த நினைவை யார் சொல்கிறார்கள்?” பகுதியில் “அவருடைய வயது வந்த பேத்தி மாலினி” என்று குறிப்பிடலாம். “உங்கள் நினைவை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்” பகுதியில், மாலினி ஏற்கெனவே வயது வந்திருந்தபோது தாத்தா பச்சை நிற நீர்ப்பாய்ச்சுக் குடுவையால் செம்மஞ்சள் பூக்களுக்குத் தண்ணீர் ஊற்றப் பொறுமையாகக் கற்றுத் தந்த நினைவை எழுதுங்கள். கருவுக்கெனத் தனிப் புலம் இல்லை.
பாடகர் பாலின விருப்பம் பாடகரைப் பற்றியது; அது கதைசொல்லியின் அடையாளத்தையோ மறைந்தவரின் குரலை மீண்டும் உருவாக்குவதையோ குறிக்காது. தனியான கதைப்பார்வைத் தேர்வி இல்லை. பாடல் உருவாகும் மொழி செயலில் உள்ள இடைமுக மொழியைப் பின்பற்றும்; உருவான முழு வரிகளையும் இசைக்கு முன் வாசித்து, எந்த வரியும் மறைந்தவரின் புதுச் செய்தியாகத் தவறாகத் தோன்றுகிறதா எனப் பாருங்கள்.
கற்பனை எடுத்துக்காட்டு
கற்பனை எடுத்துக்காட்டு: முற்றத்திலுள்ள செம்மஞ்சள் பூக்கள்
இலங்கையில் வாழும் வயது வந்த மாலினி, தாத்தா அருளப்பன் மறைந்த பிறகு, வீட்டின் கல் முற்றத்தில் இருக்கும் செம்மஞ்சள் பூக்களுக்குத் தண்ணீர் ஊற்றுகிறார். தாத்தா உயிருடன் இருந்தபோது, மாலினி ஏற்கெனவே பெரியவளாக இருந்த சமயத்தில், பச்சை நிற நீர்ப்பாய்ச்சுக் குடுவையை எப்படிப் பொறுமையாகப் பிடித்து மண்ணில் நீர் சேர்ப்பது என்று கற்றுக் கொடுத்தார். இப்போது மாலினி அந்தச் செயலைத் தனியாகச் செய்யும்போது, அவர் கற்றுத் தந்த அமைதியான பொறுமையை நினைவுகூர்கிறார். அவர் இப்போது என்ன நினைக்கிறார், என்ன விரும்புகிறார் அல்லது என்ன வாக்குறுதி அளிப்பார் என்று மாலினி கற்பனை செய்து எழுதவில்லை. கீழுள்ள வரிகள் அந்தக் கற்பனை நினைவுக்கான புதிய படைப்பு; உண்மையான குடும்பப் பதிவு அல்ல.
தாத்தா, முற்றத்தில் பூக்கள் தலைநிமிர்கின்றன பச்சைக் குடுவையில் நீர் மெதுவாய் வழிகிறது மண்ணை நனைக்கக் கற்ற உங்கள் பொறுமை என் கைகளில் இன்று மீண்டும் மலர்கிறது செம்மஞ்சள் இதழ்களில் காலை ஒளி தங்கும் கல் முற்றம் அமைதியாக நாளைத் தொடங்கும் நீர் ஊற்றும் ஒவ்வொரு சிறு நேரத்திலும் நீங்கள் கற்ற மெதுவான பாடம் நினைவாகும் பூக்கள் மலர, நான் அருகில் நிற்கிறேன் என் நினைவில் உங்கள் அன்பைத் தாங்குகிறேன்
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
மறைந்தவரை “நீங்கள்” என்று நேரடியாக அழைக்கலாமா?
ஆம். அவரை நினைவில் அழைப்பது, அவராகப் பேசுவது அல்ல. “தாத்தா, நீங்கள் எனக்குப் பொறுமையைக் கற்றுத் தந்தீர்கள்” என்று உங்கள் நினைவையும் அனுபவத்தையும் சொல்லலாம்.
மறைந்தவர் புதிதாகச் சொல்வது போல உள்ள வரியை எப்படி மாற்றுவது?
அந்தச் செய்தி உண்மையில் சொல்லப்பட்டதாக உறுதி இல்லையெனில், அதை உங்கள் நினைவு அல்லது இன்றைய செயலாக எழுதுங்கள். உதாரணமாக, “நீ தைரியமாக இருக்க வேண்டும்” என்பதற்குப் பதில், “பூக்களுக்கு நீர் ஊற்றும்போது நீங்கள் கற்றுத் தந்த பொறுமை நினைவுக்கு வருகிறது” என்று மாற்றலாம்.
பாடகரின் பாலினத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தால் மறைந்தவரின் குரல் மீண்டும் உருவாகுமா?
இல்லை. அது பாடகருக்கான விருப்பம் மட்டுமே; மறைந்தவரின் குரல், அடையாளம் அல்லது பேச்சை மீண்டும் உருவாக்கும் கட்டுப்பாடு அல்ல. பாடலில் யார் நினைவுகூர்கிறார் என்பதை வரிகளில் நீங்களே தெளிவுபடுத்துங்கள்.